રૂમ નંબર ૨૬૯

 

સુશાન્તે ટૅક્સી ડ્રાઈવરને કૅમ્પસ કૉર્નર લેવા કહ્યું

ટૅક્સી ફ્લેગ ડાઉન થઈ અને સડસડાટ દોડવા માંડી…..

ભાયખલ્લા જાઓગે ભૈયા ?”

બિલકુલ જાયેંગે સર…”

ભાયખલ્લામેં કહાં સા..

હોટેલ  હેરિટેજકૅમ્પસ કૉર્નર..

હોટેલ  હેરિટે…..……?”

સ્ટેશનસે આગે……ચૌરાહે પે ના સા….. એલેક્સિયન હોસ્પિટલકે બગલમેં…!!!!

અરે હાં હાંપર સા ઉસકા તો નામ બદલ ગયા….”

અચ્છા…. !! કયું..તો અબ ક્યા નામ હૈ ઉસકા ..?”

હોટેલ સંપદા

યે કબ હૂઆ ..?”

અભીઅભી, બસ યે કુછ આઠદસ મહીને હૂએ સા…..”

આપકો ઠીક પતાતો હૈ ના ભૈયા ?

હમ વહીં તો જા રહે હૈ ના સરઆપ હી દેખ લેના…. ઉસકા મૅનેજમેન્ટ બદલ ગયા સા.

તો અબ કૌન હૈ ઓનર….?”

કોઈ લેડી હૈ….સર, મીસીસ સંપદા

સંપદા..!!!!

નામતો કેટલું બધું પરિચિત છે……”સુશાંત મનમાં ગણગણ્યોઅને વિચારોમાં ખોવાઈ ગયો……અને સ્વગત બોલ્યો…. “ નામ તો મારી છાતી પર કોતરાયેલું છે…..”

“……………….”

“………………..”

 સુશાંત, સંપદા નામ સાંભળતાં ખુશ થઈ ગયો…..ઘરે થી જ્યારે મુંબઈ આવવા નીકળ્યો ત્યારથી એને મનમાં ખૂશી વર્તાતી હતી…. જાણે કાંઈક ઇચ્છિત થવાનું હોય…..અને ટૅક્સીવાળાએ વાત કહી ત્યારે તો જાણે એની અપેક્ષાની પૂર્તિ થવાની હોય એવું લાગ્યું. સુશાંત વિચારોમાં હતો અને ટૅક્સી, હોટેલના પોર્ચમાં, ગ્લાસડોર પાસે આવીને ઊભી રહી ગઈસુશાંત વિચારોમાંથી બહાર આવ્યો..નીચે ઊતરીને ટૅક્સીવાળાને પૈસા ચૂકવીને રિસેપ્શન કાઉન્ટર પર આવ્યોગેટ પર ઊભેલા ગ્રીટરે બેલબોયને બોલાવી બેગેજ રિસેપ્શન લાઉન્જમાં મોકલાવી દીધો..

ગૂડ મોર્નિંગ સર…! વેલકમ ટૂ હોટલ સંપદા..”

ગૂડ મોર્નિંગ….મિસ

હાઉ મે આઈ હેલ્પ યુ સર..!!

આઈ વોન્ટ રૂમ નંબર ૨૬૯….”

ડુ યુ હવે બુકિંગ સર??”

નો..નો નોટુડે આઈ જસ્ટ વોક ઈન કસ્ટમર બટ ફ્રિકવન્ટ કસ્ટમર

.કે…. લેટ મી ચેક સર ..”

પ્લીઝ્ઝથેન્ક્સ

રીસેપ્શનીસ્ટ..કમ્પ્યુટરનાં સ્ક્રીનમાં ખોવાઈ ગઈ, અને રૂમ ૨૬૯ નું સ્ટેટસ ચેક કરવા માંડી….થોડી વારે રીસેપ્શનીસ્ટે ઉંચુ જોઇને કહ્યુંસોરી સર, આઈ કેન્ટ ગીવ યુ ધેટ રૂમ ટુ ડે…”

વાહ્ય ..?? વોટ્સ રોંગ..?? ઈઝ સમબડી ઇન..?”

નો..નો સર…  ધેટ્સ નોટ કેસ સર..

......આઈ નીડ ધેટ રૂમ ઇન એની કેસમેં..”

સોરી સર ..આઈ કેંટ ડુ ધેટઆઈ સોરી….”

સી મેં..ઇટ્સ વેરી ઈમ્પોર્ટન્ટ ફોર મી…”

સુશાંતે ખૂબ વિનંતી કરીઅરે એણે તો ડબલ ભાડું  ચૂકવવાની પણ તૈયારી દર્શાવી..અને બહુ રકઝકને અંતે રીસેપ્શનીસ્ટે એને વેઇટિંગ લાઉન્જમાં બેસવા કહ્યું..અને કહ્યુંલેટ મી ટ્રાય વન મોર ટાઈમ …”

 “થેન્ક્સ મિસહાઈલી ઓબ્લાઇજડ…”

વેઇટિંગ લાઉન્જમાં આવીને સુશાંતે સિગરેટ સળગાવી..અને ચારે બાજુ જોવા માંડ્યોહોટેલનું ઇન્ટીરિયર અને કલર સ્કીમ બદલાઈ ગયાં છે..કેટલોક સ્ટાફ પણ બદલાઈ ગયો છેકેટલા બધાં વર્ષોથી હોટેલ સાથે એનો સંબંધ હતો..દર વર્ષે સમયગાળામાં તે અહીં આવતોએકાદ અઠવાડિયું તે અહીં આજ રૂમ નંબર ૨૬૯ માં રોકાતો…… રૂમ સાથે તો એના જીવનની કેટલી બધી સ્મૃતિઓ જોડાયેલી હતી….અહીં આવતાં   જાણે જીવનમાંથી કાંઈક કપાઈ ગયેલું ફરીથી એની સાથે જોડાતું…..અનુસંધાન થતુંઅને આત્મસંતોષ થતોબસ અહીંના રોકાણ દરમ્યાન જાણે અહીં એની સાથે રહેતી હોય એવી અનુભૂતિ થતીએકાદ અઠવાડિયું અહીં રોકાતો અને જ્યારે પાછો જતો ત્યારે એની સાથે પણ જતી રહેતી…!! આત્મછલના કરતો હતો પોતાની સાથે બીજું શું?? જાણતો હતો કે બધું વ્યર્થ છે, પણ તેમ છતાં દર વર્ષે આમ કરતોઅને આખું વર્ષ દિવસોની સ્મૃતિમાં કાઢી નાંખતોઘણાં બધાં વર્ષોનો એનો ઉપક્રમ રહ્યો છે….. એની રૂમ સાથેજ માત્ર સ્મૃતિઓજ નહીં લાગણી પણ જોડાયેલી હતી.

ક્યાંય સુધી ત્યાં બેઠો રહ્યો અને એના વિચારોમાં રમમાણ રહ્યો..ઘડીકમાં જાણે દોડતી દોડતી એની પાસે આવી જતીસહેજ બેસતી અને પાછી દોડવા માંડતી.. અતિશય ચંચળ છોકરી જાણે એની સાથે સંતાકૂકડીની રમત રમતી.

સુશાંત વિચારોમાં લીન હતોસળગાવેલી સિગરેટ બે આંગળીઓ વચ્ચે દબાયેલી હતી અને એશ છેક બટ સુધી આવી ગઈ હતી..

સર…! ” રીસેપ્શનીસ્ટે બૂમ પાડી

“__________”

એકસક્યુઝ મી સર….” ફરી બૂમ પાડી

યેસ પ્લીઝ...આઈ સોરી….” જાણે ઝબકારો થયો

રીસેપ્શનીસ્ટ કોઈની સાથે ફોન પર વાત કરતી હતી અને એણે પૂછ્યુંસર મે આઈ નો યોર નેમ પ્લીઝ?.

યેસયેસઆઈ એમ સુશાંત સેજપાલ..”

” ___________ “

કોઈ કંઈ બોલતું નથી..સુશાંતને બધું વિચિત્ર લાગતું હતુંપણ તરફ બહુ લક્ષ્ય આપ્યું નહિ..

યપ..હીસ નેમ ઈઝ સુશાંત સેજપાલ…” ફોન પર કહ્યું. ત્યારબાદ રીસેપ્સનીસ્ટ બેત્રણ મિનિટ સુધી વાત કરતી રહી.. સુશાંત કાઉન્ટર પર સ્થિતપ્રજ્ઞ અવસ્થામાં ઉભો રહ્યોએના કાને સંવાદનો અરધો હિસ્સો અથડાતો હતો..

“………………….”

યેસ યેસ..”

“…………………..”

ઓકે….ઓકેઆઈ વિલ ડુ ધેટ ..”

“……………………”

સ્યોર મેમ…”

ફોન ડીસ્ક્નેકટ થયોઅને રીસેપ્સનીસ્ટે કહ્યું…” વાવયુ ગાટ ઈટ સર..યુ આર લકી ગાય મી. સુશાંત…”

એના ચહેરા પર પણ રોનક આવી ગઈચાવી મળી ગઈ….બેલબોય આવી ગયોએનો લગેજ અને રૂમ ૨૬૯માં આવી ગયાડોર ક્લોઝ કરીને આખા રૂમમાં ફરી વળ્યો….અને એનાથી બોલાઈ ગયું…”અમેઝીંગ…..સુપ્પર્બ…”

રૂમની તો રોનક બદલાઈ ગઈ છે.. રીવોલ્વીંગ ચેર પર બેસીને સિગરેટ સળગાવીએક ઊંડો કશ ખેંચ્યોઅને ધુમાડાનો ગોટો હવામાં ઉપર તરફ બહાર ફેંક્યો અને જાણે એક અવાજ આવ્યો..

આવી ગયો સુશાંત? હું તારી રાહ જોતી હતી..”

સુશાંતે ચારે બાજુ નજર ફેરવીક્યાં હતું કોઈ??? ફક્ત ભ્રમણા…..અને સુશાંતથી એક નિશ્વાસ નખાઈ ગયો..

તેં તો મને પાગલ કરી મૂક્યો છેબેબી..!!!!!”

સામે કશું હતું ફક્ત અવકાશ સિવાય..છતાંય જાણે એની ચોપાસ ઘૂમ્યા કરે છેઆટલાં બધાં વર્ષો વીતી ગયાં છે છતાંય ખાલીપામાંથીય વળીવળીને એક આકાર બનીને એની સમક્ષ થઈ જાય છે….. અત્યારે પણ એમ થયું….સુશાંતે એની બંને હથેળીઓમાં માથું મૂકી દીધું અને ધીમેધીમે ગાલ પરથી હાથ માથામાં લઈ ગયો અને ક્યાંય સુધી એમ   બેસી રહ્યોઅને બોલી ઊઠ્યો……”તું ક્યાં છું બેબી હેં….. ?? જોજો હું આવી ગયોતું મારી રાહ જોતી હતી ને..? જો બેબીજો હું આવી ગયો ફરી.

રીતસર બૂમ પાડી ઊઠ્યો પણ દીવાલો સાથે અથડાઈને એરકંડીશનરની ઠંડકમાં એનો ચિત્કાર ઠરી ગયો…..આંખો ભીની થઈ ગઈ અને ધીમે ધીમે અશ્રુધારા વહેવા માંડી અને એમાંથી વર્ષો પહેલાં બનેલી ઘટના એજ સ્વરૂપે એની સામે આકાર લેવા માંડી..

                                 **** *****                   ***** ****                    **** *****

ફોનની રીંગ વાગી..સુશાંતે ફોન રીસીવ કર્યો

હેલ્લો સુશાંત

હાબેબી..બોલ….શું થયું..?”

સુશાંત….તું કાલે મુંબઈ આવી જાકાલે બપોરે બાર વાગે મારી સર્જરી છે….. .હું બાર વાગે હોસ્પિટલ જઈશ. અને જો મેં ઘરે કોઈને કહ્યું નથી ફક્ત  જીજાજી મારી સાથે આવશે. ….બકાબહેનને પણ ખબર નથીખાલીખાલી બધાં ચિંતા કર્યા કરશે…”

….પણ…”

પણ પણ શું કરે છે…..તું આવીજા બસઆઈ વોન્ટ યુ ટુ બી વિથ મી બેબ..પ્લીઝ

મોર્નિંગ ફ્લાઈટમાં તે મુંબઈ આવી ગયો અને સીધો હોસ્પિટલ પહોંચી ગયો..

તું આવી ગયો બેબ એટલે બસહવે મને કોઈની જરૂર નથી

એક માઇનોર સર્જરી હતી એની, વોકલ કોડ અને લેરીન્ક્સ પર ટીસ્યુઝ થઈ ગયા હતાઅને સુશાંત સતત એની સાથે રહ્યો…. ઘરે કોઈને જાણ હતી અને જાણ કરવાની પણ નહતી  એટલે એને હોસ્પિટલથી સીધા હોટેલ હેરીટેજનાં રૂમ નંબર ૨૬૯ પર લઈ આવ્યા….  એના જીજાજી પણ થોડીવાર પછી ગયા..સુશાંત એની પડખે બેઠો..એનાથી બોલાતું હતું..સુશાંત તરફ પડખું ફરીને એની કમરને હાથ વિંટાળી દીધો..અને સુશાંત એના બરડે અને માથા પર હાથ ફેરવતો રહ્યોસુશાંતના સહવાસથી એને બહુ સારું લાગતું હતું..દર્દનો એહસાસ થોડો ઓછો

                          ***** *****                      ***** *****                             

સુશાંત ચેર પરથી ઊભો થયો..સિગરેટ સળગાવી.. વોશરૂમમાં ગયો.. ફ્રૅશ થઈને આવ્યો અને બેડ પર એજ જગાએ બેસી ગયો જ્યાં બેસીને બેબીના બરડે અને માથે હાથ ફેરવતો હતો..અત્યારે પણ એના જહેનમાં એજ દ્ગશ્ય તાદ્રશ્ય થયું અને બેડ પર હાથ ફેરવીને એને અનુભવવાનો પ્રયાસ કરતો હતો.. આંખો નમ થઈ ગઈ એને યાદ કરતાંકરતાં.

વર્ષો સુધી એને સંવેદી હતીબેય જણા એકબીજામાં જાણે ઓગળી ગયા હતા..સુશાંતના જીવનના કેન્દ્રમાં હતી..

                       ***** *****                        ****** *****                             

સુશાંતે ઉંઘમાંજ ફોન રીસીવ કર્યો

હેલ્લોકોણ..?

સુશાંત હું છુંશું ઉંઘઉંઘ કરે છેઊઠ જલદી, મારે તને એક ન્યૂઝ આપવા છે ..”

શું છે……??? કહે ને યારમને બહુ ઊંઘ આવે છે..”

અચ્છાતો મારે તારી ઊંઘ ઉડાડવી પડશે..જો સાંભળહેલ્લોસાંભળેછે ને ?”

હા, બોલને પ્લીઝ બેબી…..કહેને યાર તારે જે કહેવું હોય તે…”

સહેજ અવાજ ઢીલો પડી ગયો..સુશાંત મને મુંબઈમાં એક મલ્ટીનેશનલ કમ્પનીમાં જોબ મળી ગઈ..”

એકદમ બેડમાં બેઠો થઈ ગયો..”.શું..શુંશું? ફરી બોલફરી બોલ તો

                           ****** ******                       ****** *****

બન્ને માટે એકબીજાથી દૂર થવું કઠિન હતું..સુશાંત તો સાવ હેબતાઈ ગયો..સાવ સુનમુન થઈ ગયોએના અસ્તિત્વનો એક ટુકડો જાણે એનાથી છૂટો પડી ગયો.. બેચેન હતો.. લાચાર હતો….કાઈંજ ના કરી શક્યો.. ચાલી ગઈ મુંબઈ….વિખૂટી પડી ગઈ.. સપનું ભાંગી તૂટીને ભુક્કો થઈ ગયુંઅરમાન અધૂરાં રહી ગયા સાથે જીવવાના કારણ સમજતો હતો કે એકબીજા વચ્ચે શારીરિક અંતર વધવું એટલે શું..? સમજતો હતો એનો અહીંથી દૂર થવાનો મતલબ..

                           ****** *****                       ***** ******                                  

સુશાંત ત્યાં બેડ પર એમજ બેઠો હતો અને ઓશીકા પર હાથ ફેરવતો હતો, જેમ ઓપરેશન પછી બેસીને એના બરડે હાથ ફેરવતો હતો..આજે પણ એની અનુભૂતિની તીવ્રતા એટલી હતી.. કેટલાં બધાં વર્ષો વીતી ગયાં છે. સમયના આવરણોથી કપાઈ ગયો છે સુશાંત..!!! સહેજ ઉભો થઈને વિન્ડો પાસે આવ્યો.. સિગરેટ સળગાવી..અને એનો રૂમ નોક થયો..સુશાન્તની પીઠ દરવાજા તરફ હતી..એને બૂમ પાડી….”કમ ઇન પ્લીઝ ..!!”

દરવાજો ખૂલ્યો..સુશાંતે તરફ ધ્યાન ના આપ્યુંસર્વિસબોય હશે એમ માનીને એમજ ઊભો રહ્યો…”અરે ભૈયા થોડા ઠંડા પાની લે આના ..”

જી સરમંગવાતી હું સર .!!.”

સુશાંત ચોંકી ગયો સ્ત્રીનો અવાજ સાંભળીને અને એક ઝાટકા સાથે પાછળ ફર્યોઆશ્ચર્ય બેવડાઈ ગયું….હાથમાંથી સિગરેટ નીચે પડી ગઈ.. ક્ષણ માટે તો  સ્વપ્ન હોય એમ હેબતાઈ ગયોઆભો બની ગયો.. માંડ પાંચ સાત ફૂટનું અંતર કાપવા પગ ઊપડતા ના હતા.. નીચેથી સિગરેટ ઉપાડીને હથેળીમાં ચાંપી જોઈ..અને એક સિસકારો નીકળી ગયોત્યારેજ એને વાસ્તવિકતા જણાઈસામે ઊભીઊભી તોફાની હસતી હતી

સંસમ ..સંપદા…!!

“……………….”

સંપદા.. શું છે…..સ્વપ્ન….??”

સુશાંત વાસ્તવિકતા છે હું તારી સામે છુંઆવ મારી પાસે આવ સ્વપ્ન નથી ..”

સુશાંત એની પાસે ગયો હજુ એની આંખો સત્ય સ્વીકારવા તૈયાર નથી..એનો હાથ પકડીને સોફા પાસે લઈ આવી…..  

બેસ સુશાંત..”સંપદા ત્યાં બેસી ગઈ અને એને પણ બિલકુલ અડોઅડ બેસાડ્યો..

આમજ બેસ સુશાંત, મને આમ બેસવું છે આજે તારી સાથે..” સુશાંતની હથેળી એના હાથમાં જકડી રાખી

ક્યાં જતી રહી હતી તું…..મારી પાસેથી..સંપ???”

શું કરું..”

તું અહીં ક્યાંથીતને કેવી રીતે ખબર પડી કે હું અહીં છું ?”

બહુ સવાલો છે ને સુશાંત તારા મનમાં?? તારી આંખોમાં ??”

“…………………”

સુશાંત….. હોટેલ મારી છે……હું એની માલિક છું..”

ડોન્ટ…..ડોન્ટ ટેલ મી…!!! ઓહ માય ગોડ.. બધું શું થઈ રહ્યું છે..?.”

આશ્ચર્યો ટોળા બનીને સુશાંત તરફ ધસી રહ્યાં છે

હા સાચું છે સુશાંત

પણ એવું કઈ રીતે બની શકે ..? ઇટ્સ અનબિલીવેબલ..”

સાંભળ સુશાંત..”

સુશાંત હવે સોફા પરથી નીચે બેસી ગયો અને સંપદાનાં ઢીંચણ પર એની કોણીઓ મૂકીને એની સામે એકીટશે જોઈ રહ્યો.. સંપદાએ એની બે હથેળીમાં એનો ચહેરો જકડી લીધો…..અને સંપદા બોલતી રહી

મારું લગ્ન અહીં મુંબઈમાં એક ખૂબ મોટા ઉદ્યોગપતિ સાથે થયું.. બેસુમાર સંપતી છે..મારે જૉબ છોડી દેવી પડી..મને બહુ ગમતું નહિ….ત્રણ ચાર વર્ષતો એમ પસાર થઈ ગયાં..પણ પછી બહુ કંટાળો આવવા માંડ્યો..મને મારા હસબંડના બિઝનેસમાં બહુ ઇન્ટરેસ્ટ હતો પડતો.. હું વિકલ્પ વિચારતી હતી.. શું કરી શકાય..?? થોડા વખત પછી મને અગેઇન એજ થ્રોટ કોમ્પ્લીકેશન થયું..હું ફરી એમને ડૉક્ટર માનસેતાને મળી..જો કે દવાઓથી સારું થઈ ગયું પણ પછી તારી સાથેનો સમય મારી સામે આવી ગયો.. …”

પણ તુંતા..”

સુશાંત તને એક રીક્વેસ્ટ કરું.. પ્લીઝ તું મને મારા જીવન બાબત કોઈ પ્રશ્નો ના પૂછીશ..કારણ કે ક્યાં તો હું જવાબ નહીં આપું અથવા ખોટા જવાબ આપીશઅને બાબત મને કનડશે અને કાંતો તને દુઃખ થશે..”

બંને જણા થોડો સમય મૌન થઈ ગયાસુશાંતથી એક નિશ્વાસ નખાઈ ગયો.. સંપદાએ એની આંગળીઓ સુશાંતના વાળમાં પરોવી દીધી.

સુશાંતઆઈ સોરી…. બટ…”

ઇટ્સ કેમને હવે ઘણી બધી બાબતોની આદત પડી ગઈ છે..”

ઘણીવાર આપણને સમય સાથ આપી જાય છે..મારી સાથે પણ એમ થયું.. એક દિવસ મને મન થયું હોટેલ અને રૂમ જોવાનું અને અહીં એક દિવસ રહેવાનું….. હું તો આવી ગઈ અહીં અને આજ રૂમમાં એક દિવસ રોકાઈ અને ભરપૂર સાંત્વના સાથે પાછી ઘરે ગઈ..મારા મનમાં એક સ્પાર્ક થયો અને મેં આના વિષે તપાસ કરી..તો જાણ્યું કે હોટેલ વેચવાની છે..”

સુશાંતનાં ચહેરાના ભાવો બદલી ગયાએક મોજું આવ્યું લાગણીનું અને સુશાંતે, સંપદાના ઢીંચણ પર માથું ટેકવી દીધું…..સંપદાએ પાણી આપ્યું

મેં મારા હસબન્ડને વાત કરી….વાત શું જિદ્દ કરી..પૈસાનો તો પ્રશ્ન હતો નહીં ..આખરે ડીલ સેટલ થઈ અને હોટેલ મારા નામે ખરીદાઈ. હું એની માલકિન બની ગઈ. મેં એનું નામ પણ બદલી ને મારું નામ આપ્યું લાલચે કે તારા ધ્યાનમાં આવે અને તું મને અહીં મળે..થોડો સમય થયો છે મારે હોટેલની માલિક બને..

“…………………”

પણ સુશાંત તું અહીં અચાનક કેવી રીતે આવ્યો.. ??”

સંપદા તેં હમણાં તો કહ્યુંને કે કેટલીકવાર સમય આપણને સાથ આપી જાય છે. આજે કયો દિવસ છે તને ખબર છે? આજે એજ દિવસ છે જ્યારે વર્ષો પહેલા તારું ઓપરેશન થયેલું અને હોટેલમાં અને આજ રૂમમાં આપણે રોકાયાં હતાં..યાદ છે તને..???”

હા

દર વર્ષે દિવસે હું અહીં આવું છું અને સાચું કહું હજુ આજે પણ હું તને એજ સ્વરૂપે અહીં પામી શકું છું….. ભલે મારી ભ્રાંતિ હોય કે પછી મારી આત્મછલના હોય. બે ચાર દિવસ રોકાઈને એક જુઠ્ઠા સંતોષ સાથે પાછો ચાલ્યો જાઉં છું. ખરેખર તો હું મારી જાત સાથે છલ કરતો હતો પણ તેમ છતાંય કોણ જાણે મને ઊંડેઊંડે અટલ વિશ્વાસ હતો કે તું મને ક્યારેક તો મળીશ જરૂર મળીશ

સુશાંત…” અવાજમાં ભીનાશ આવી ગઈ..

” …………………”

સુશાંત તને ખબર છે આજના દિવસ માટે રૂમ કોઈને પણ નહીં આપવાની મારી સુચના હતી..”

કેમ

આજે હું આજ રૂમમાં આખો દિવસ રોકાવાની હતી….અહીં આરામ કરવાનું મેં નક્કી કર્યું હતું……કદાચ હું પણ તારી જેમ સમયને છળરૂપે જીવવા માંગતી હતી..”

તો….!!!!”

સવારે રીસેપ્શનીસ્ટે મને ફોન પર કહ્યું કે કોઈ જેન્ટલમેન આજ રૂમ માટે આગ્રહ કરે છે ત્યારે અનાયાસ મારાથી નામ પૂછાઈ ગયું. જ્યારે મેં નામ સાંભળ્યું ત્યારે તો હું પણ છળી ગઈ…..અને મેં તરતજ રૂમ આપવાની હા પાડી દીધી..”

સંપદા….સાચું કહું..! તું મારી પાસેથી ગઈ અને આજે મળી વચ્ચેનો સમય.. મારી એકલતાના સમયે મને સતત અસંખ્ય સર્પદંશની વેદના આપી છે. તારો અભાવતારા વિનાનો ખાલીપો, સતત મારા મન પર તરતો રહ્યો છે અને હું જાણે મારા જીવનનો બોજ ઊંચકીને ફરી રહ્યો છું, ઢસડાઈ રહ્યો છું.. “

સુશાંત, પ્લીઝ એવું નહીં બોલ મારાથી સહન નથી થતું.. “

સંપદા ..”

સુશાંત ..”

રૂમ નંબર ૨૬૯ ભીના શ્વાસોથી ભરાઈ ગયો.. 

                                                                         XXXXXXX 

વિજય ઠક્કર

vijaythakkar55@gmail.com

લખ્યા તારીખ: February 7, 2018 @ 10.00 PM (EST)

shabdo : 2131 

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s